عرضه اولیه ارز های دیجیتال: شیوه جدید جذب سرمایه

عرضه اولیه ارز های دیجیتال: شیوه جدید جذب سرمایه

1398/09/19
| 44

عرضه اولیه ارز دیجیتال اصلی ترین راه جذب سرمایه گذار برای شرکت های استارتاپی مربوط به حوزۀ رمز ارز هاست. برای شرکت های سنتی روش های مختلفی برای جمع آوری بودجه لازم برای توسعه و گسترش وجود دارد. یک شرکت کوچک می تواند تا جایی که سود حاصله اش اجازه دهد شروع به رشد و توسعه کند، زیرا ایجاد شرکت فقط به صاحبان شرکت بستگی دارد، اما توسعه آن بستگی به سرمایه های جذب شده دارد.

در عوض، شرکت ها می توانند برای حمایت اولیه به سرمایه گذاران خارجی مراجعه کنند، در حالی که تهیه سرمایه از طریق واگذاری سهام مالکین به شکلی سریع انجام می شود. روش دیگری که  مشاهده می شود این است که شرکت ها با فروش سهام از طریق عرضه اولیه عمومی (IPO) از سرمایه گذاران به شکل جداگانه سرمایه کسب می کنند.

عرضه اولیه ارز (ICO)، معادل آن در فضای رمزنگاری در برابر عرضه اولیه عمومی  در دنیای سرمایه گذاری اصلی است. عرضه اولیه به عنوان سرمایه گذار در گونه های مختلف عمل می کنند مثل شرکتی که برای ایجاد یک ارز، برنامه یا خدمات جدید عرضه اولیه را راه اندازی می کند. در مرحله بعد، سرمایه گذاران علاقه مند پیشنهاد را یا با ارز سنتی یا با توکن های دیجیتالی مانند اتر پیش خرید می کنند. در ازای حمایت آنها، سرمایه گذاران، یک توکن رمز ارز مخصوص عرضه اولیه ارز را دریافت می کنند. سرمایه گذاران امیدوارند که این توکن در آینده عملکرد خوبی داشته باشد و سوددهی درخشانی را برای آنها فراهم کند. شرکتی که اقدام به عرضه اولیه می کند از بودجه سرمایه گذاران به عنوان ابزاری برای پیشبرد اهدافش، راه اندازی محصول یا شروع ارز دیجیتال خودش استفاده می کند. عرضه های اولیه توسط استارت آپ ها برای دور زدن روند دقیق و مقرر شده  جمع آوری سرمایه سرمایه داران یا بانک ها استفاده می شود.

 

شکستن عرضه اولیه ارز

این اساسی ترین تعریف عرضه اولیه ارز است. با این حال، روش های بسیار زیادی برای جذب بیشتر مردم وجود دارد. در واقع، همانطور که عرضه اولیه ارز به سرعت در صنعت رمز ارز و بلاکچین مورد توجه قرار گرفته است، همین طور نیز آنها چالش ها، خطرات و فرصت های پیش بینی نشده را به همراه آورده اند. سرمایه گذاران به امید بازگشت سریع و قدرتمند سرمایه های خود، وارد عرضه اولیه ارز می شوند. موفق ترین عرضه های اولیه ارز در طی چند سال گذشته برای سرمایه گذاران دلیلی است  تا این امید را حفظ کنند، زیرا بازده فوق العاده ای داشته اند. با این حال، این اشتیاق سرمایه گذاران، مردم را نیز گمراه می کند. از آنجا که آنها تا حد زیادی کنترل نشده هستند، عرضه های اولیه ارز به کانون کلاهبرداری و کلاهبردارن هنرمندان تبدیل شده اند و آنان به دنبال این هستند که به دنبال سرمایه گذارانی باشند که بیش از حد تحت تاثیر این مسئله هستند.

در اینجا زیر و بم عرضه اولیه ارز را  با یک بررسی اجمالی از روند آن بررسی خواهیم کرد. ما برخی از مزایای عرضه های اولیه ارز و همچنین برخی از موفق ترین عرضه های تاریخ را بررسی خواهیم کرد و جاهایی که سرمایه گذاران می توانند در جستجوی عرضه های اولیه جدید در آن باشند را معرفی خواهیم کرد. سرانجام، ما علاوه بر انتقادات مربوط به جو حاکم بر عرضه اولیه، به خطرات سرمایه گذاران در زمان مشاركت در عرضه های اولیه نیز خواهیم پرداخت.

عرضه اولیه ارز دیجیتال اصلی ترین

پایه های عرضه اولیه

هنگامی که یک شرکت استارت آپی رمز ارز می خواهد از طریق عرضه اولیه (ICO) سرمایه جمع آوری کند، معمولاً طرحی را در گزارش شفافیت ایجاد می کند که بیان می دارد این پروژه درمورد چیست، چه نیازهایی پس از اتمام پروژه برآورده می شود، سرمایه مورد نیاز انجام این سرمایه گذاری چقدر است، چه مقدار از توکن های را پیشگامان این پروژه برای خودشان نگه می دارند، چه نوع پولی را می پذیرند و عرضه اولیه ارز برای چه مدت اجرا می شود. در طول کمپین عرضه اولیه ارز، علاقه مندان و حامیان این شرکت مقداری رمز ارز توزیع شده با ارز سنتی یا ارز مجازی را خریداری می کنند. این ارز ها توکن نامیده می شوند و شبیه سهام شرکتی هستند که در عرضه عمومی شرکت ها به سرمایه گذاران فروخته می شوند. اگر سرمایه جمع آوری شده حداقل بودجه مورد نیاز بنگاه را تأمین نکند، سرمایه به پشتیبانان و خریداران بازگردانده می شود و عرضه اولیه ناموفق تلقی می شود. اگر بودجه مورد نظر در بازه زمانی مشخص تامین شود، از پول جمع آوری شده برای شروع برنامه جدید یا تکمیل آن استفاده می شود.

مانند عرضه های اولیه عمومی (IPO) ، سهام استارت آپ یا شرکت به منظور جمع آوری سرمایه برای عملکردی واحد در طی یک عملیات عرضه اولیه ارز فروخته می شود. با این حال در حالی که عرضه اولیه عمومی با سرمایه گذاران سر و کار دارد، عرضه اولیه ارز با حامیانی کار می کند که مشتاق سرمایه گذاری در یک پروژه جدید هستند. دقیقاً مثل یک رویداد مردمی اما عرضه اولیه ارز از نظر اکتساب سرمایه متفاوت است، زیرا حامیان سابق از بازگشت سرمایه خود در آینده انگیزه می گیرند. در حالی که وجوه جمع آوری شده در کمپین دوم اساساً کمکهای مالی هستند. به این دلایل به عرضه های اولیه فروش مردمی گفته می شوند.

عرضه اولیه ارز همچنین حداقل سه تفاوت ساختاری مهم با عرضه اولیه عمومی دارد. اول آنکه ، عرضه های اولیه ارز غیرمتمرکز هستند و هیچ مرجع واحدی بر آنها حاکم نیست. دوم  اینکه، عرضه اولیه ارز تا حد زیادی کنترل نشده اند، به این معنی که سازمان های دولتی مانند کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده (SEC) بر آنها نظارت نمی­کنند. و نهایتا اینکه به دلیل عدم تمرکز و عدم تنظیم مقررات، عرضه اولیه ارز از نظر ساختار بسیار آزادتر از عرضه اولیه عمومی است.

عرضه اولیه ارز می توانند به روش های گوناگونی ارائه شوند. در بعضی موارد، یک شرکت هدف یا حد مشخصی برای تأمین بودجه خود تعیین می کند، بدین معنی که هر توکن فروخته شده در عرضه اولیه ارز دارای یک قیمت از پیش تعیین شده و کل عرضه توکن ثابت است. در موارد دیگر، یک منبع ثابت توکن عرضه اولیه ارز وجود دارد اما یک هدف مالی پویا وجود دارد به این معنی که توزیع توکن ها بین سرمایه گذاران بستگی به وجوه دریافتی دارد (و این که هرچه بیشتر بودجه در عرضه اولیه دریافت شده باشد، قیمت توکن بیشتر خواهد بود). هنوز عرضه های اولیه ارز دیگر دارای یک منبع توکن پویا هستند که با توجه به میزان بودجه دریافتی تعیین می شوند. در این موارد، قیمت یک توکن ثابت است، اما هیچ محدودیتی در تعداد کل توکن ها وجود ندارد، این کار به معنای صرفه جویی در پارامتر هایی مانند طول ICO است.

 

مزایای عرضه اولیه ارز: چه سودی برای سرمایه گذار وجود دارد؟

در عرضه عمومی اولیه ، یک سرمایه گذار در ازای سرمایه گذاری خود سهام یک شرکت را دریافت می کند. در عرضه اولیه ارز، هیچ سهمی وجود ندارد. در عوض، شرکت هایی که از طریق عرضه اولیه سرمایه جمع آوری می کنند، یک بلاک چین معادل هر سهم ارائه می دهند مثل یک توکن رمز راز. در اکثر موارد، سرمایه گذاران به یک ارز محبوب رایج مانند بیت کوین یا اتر پرداخت می کنند و تعداد توکن های جدیدی را در ازای آن دریافت می کنند.

باید این نکته را نیز لحاظ کرد که راه‌اندازی عرضه اولیه برای تهیه توکن ها توسط یک شرکت بسیار آسان است. سرویس‌های آنلاین مانند توکن فکتوری وجود دارد که امکان تولید توکن های رمز ارز را در عرض چند ثانیه فراهم می‌کند. سرمایه‌گذاران باید اختلاف بین نسبت سهام به سرمایه و یک توکن را به خاطر داشته باشند. یک توکن هیچ ارزش ذاتی ندارد. مدیران عرضه اولیه مطابق با شرایط آن توکن هایی را تولید و دریافت می‌کنند و سپس با انتقال آن‌ها به افراد سرمایه‌گذار، آن‌ها را طبق برنامه خود توزیع می‌کنند.

سرمایه‌گذاران اولیه در یک عرضه اولیه معمولاً به این امید که این طرح پس از راه‌اندازی موفقیت‌آمیز باشد ، رمز ارز را خریداری می‌کنند. اگر این اتفاق بیفتد، ارزش توکن های خریداری شده در عرضه اولیه از قیمت تعیین شده در طی آن بالاتر می‌رود و به دستاوردهایی کلی می‌رسد. این مزیت اصلی عرضه اولیه ارز است: پتانسیل بازده شگفت‌انگیز. در واقع، عرضه اولیه سرمایه‌گذاران زیادی را میلیونر کرده است. به آمار و ارقام سال 2017 نگاهی بیندازید: در آن سال 435 عرضه اولیه موفقیت‌آمیز وجود داشت که هر کدام به‌طور متوسط ​​12.7 میلیون دلار سرمایه جمع کرده‌اند و کل مبلغ مطرح شده برای آن سال 5.6 میلیارد دلار بود که 10 پروژه بزرگ آن 25٪ از این کل را تشکیل می‌داد. علاوه بر این، توکن های خریداری شده در عرضه‌های اولیه ارز به‌طور متوسط ​​12.8 برابر سرمایه‌گذاری اولیه را بر اساس قیمت دلار به سرمایه‌گذاران بازگرداند. فضا عرضه اولیه ارز با سرعت فوق‌العاده‌ای همچنان رو به افزایش است. در سه ماهه اول سال بعد عرضه اولیه 6.3 میلیارد دلار بودجه را جذب کرد، در حال حاضر تنها با 59 درصد عرضه های اولیه از کل سرمایه‌گذاری‌های سال 2017 فراتر رفته است.

عرضه اولیه ارز (ICO)، معادل آن در فضای رمزنگاری

موفق‌ترین عرضه‌های اولیه ارز

با بزرگتر شدن فضای عرضه اولیه ، بزرگترین عرضه های اولیه ارز تاریخ نیز ظهور کردند. هنگام ارزیابی عرضه های اولیه ارز براساس اندازه، می توان میزان پولی که در عرضه اولیه جمع آوری شده و بازده سرمایه گذاری را نیز در نظر گرفت. گاهی اوقات عرضه اولیه هایی که بازده قابل توجهی از سرمایه گذاری دارند، جزو پروژه های پردرآمد نیستند و حتی بالعکس. عرضه اولیه اتریوم در سال 2014 پیشگام اولیه در این شرایط بود و در مدت زمان 42 روز 18 میلیون دلار جمع آوری کرد. اتریوم به دلیل نوآوری های خود در رابطه با برنامه های غیرمتمرکز (DApps)، به طور کلی برای فضای عرضه اولیه ارز بسیار مهم است. هنگام شروع به کار، اتر حدود 0.30 دلار قیمت داشت در حالی که از تاریخ 24 ژوئیه 2018 ، با 474.62 دلار معامله می شود و سودی معادل1600 برابر را نشان می دهد.

در سال 2015 ، عرضه اولیه ارز دو مرحله ای برای شرکت آنت شرز آغاز شد که بعداً دوباره به نئو تبدیل شد. مرحله اول عرضه اولیه در اکتبر سال 2015 به پایان رسید و مرحله دوم تا سپتامبر 2016 ادامه داشت. در این مدت، نئو حدود 4.5 میلیون دلار درآمد کسب کرد. در حالی که یکی از بزرگترین عرضه های اولیه از نظر سرمایه جمع آوری شده نبود، بازگشت سرمایه استثنایی را برای بسیاری از سرمایه گذاران اولیه فراهم کرده است. قیمت نئو در زمان عرضه اولیه حدود 3 سنت بود و در اوج آن تقریباً 50 دلار معامله شد و این افزایش قیمت حدود 150،000٪ را نشان می داد.

اخیراً، عرضه اولیه از نظر کل وجوه جمع آوری شده مبلغ قابل توجه بیشتری کسب کرده است. بزرگترین عرضه اولیه ارز  بر اساس این شاخص فایل کوین است، یک پروژه ذخیره سازی غیر متمرکز ابری. طی یک ماه منتهی به عرضه اولیه ارز در سپتامبر سال 2017 ، فایل کوین توانست حدود 257 میلیون دلار جمع آوری کند.

 

چگونه عرضه های اولیه را پیدا کنیم؟

سرمایه گذارانی که به دنبال خرید عرضه اولیه ارز هستند ابتدا باید خود را با فضای رمز ارز های گسترده تر آشنا کنند. در مورد بیشتر عرضه های اولیه ارز، سرمایه گذاران باید توکن های رمز ارزی موجود را از قبل خریداری کنند. این بدان معناست که یک سرمایه گذار عرضه اولیه ارز باید از قبل کیف‌پول رمز ارز و مقداری دارایی دیجیتالی داشته باشد. در زیر، مراحل لازم را برای سرمایه‌گذاری در عرضه اولیه نظری مدل‌سازی شده پس از کین را که یک ارز دیجیتال موجود است، طی خواهیم کرد. بسته به نوع عرضه اولیه ارز، مراحل ممکن است متفاوت باشد.

1) برای کوین بیس یا ارز دیجیتال دیگری ثبت‌نام کنید. صدها صرافی و کیف‌پول مختلف وجود دارد، بنابراین شما گزینه‌های زیادی در اینجا دارید.

2) برای خرید به عرضه اولیه، از ارز موردنیاز خود استفاده کنید.

3) دارایی‌های خود را به یک کیف‌پول دیجیتالی منتقل کنید که از آن نوع پول پشتیبانی می‌کند. مهمترین چیز در این حالت این است که اطمینان حاصل کنید که کیف پول شما رمز ارز سازگار با عرضه اولیه را نگه می دارد (یعنی اگر عرضه اولیه ارز نیاز به پرداخت با اتر داشته باشد ، کیف پول شما باید اتر را نگه دارد).

4) مطمئن باشید که صفحه رسمی برای خود عرضه اولیه ارز دارید. از طریق گزارش شفافیت، شرایط عرضه اولیه ارز و سایر اطلاعاتی که لازم است بخوانید. وقتی آماده شروع بودید، به دنبال دکمه هایی با عناوینی مثل «ورود به فروش توکن» یا «شرکت در خرید فعلی» باشید.

5) برای عرضه اولیه ارز ثبت نام کنید. برای انجام این کار، باید آدرس کیف پول عمومی و همچنین برخی اطلاعات دیگر را بر طبق سایت عرضه اولیه ارز ارائه دهید.

6) در روز راه اندازی، دستورالعمل سایت را برای خرید به عرضه اولیه ارز دنبال کنید. در بیشتر موارد، این کار انتقال اتر از کیف پول شما به آدرس عمومی ICO است. در عوض، بخشی از رمز ارز عرضه اولیه ارز را با نرخ مشخص شده در شرایط ارائه، دریافت خواهید کرد. حتما بخاطر داشته باشید که هزینه های ناچیزی در رابطه با انتقال رمز ارز پایه مانند اتر وجود دارد، بنابراین برای تأمین این هزینه ها باید کمی از توکن اصلی را در اختیار داشته باشید.

7) عرضه اولیه ارز توکن جدیدی را به کیف پول رمز ارزی شما ارسال می کند. بسته به کیف پول، ممکن است نیاز داشته باشید که توکن را به خود کیف پول اضافه کنید تا بتوانید نقل و انتقالات را انجام بدهید.

8) یا روی توکن جدید نگه دارید یا آن را به دلار یا ارزهای دیجیتال دیگر تبدیل کنید. شرکتی که عرضه اولیه ارز را ارائه داده است ممکن است خدماتی را ارائه دهد که به شما این امکان  را می دهد تا توکن را به رمز ارز قبلی خود برگردانید، یا شاید برای این انتقال نیاز به مراجعه به صرافی دیجیتال دیگری داشته باشید. در بعضی موارد، ممکن است شما نیاز داشته باشید که این توکن را نگه‌دارید تا زمانی که بر اساس منطقه شما به یک صرافی دسترسی داشته باشید.

رمز ارز مخصوص عرضه اولیه ارز

چگونه می‌توان یک عرضه اولیه را پیدا کرد که و در آن شرکت کرد؟

 هیچ راهی برای اطلاع از آخرین عرضه‌های اولیه ارز وجود ندارد. بهترین کاری که یک سرمایه‌گذار علاقه مند می تواند انجام دهد مطالعه در مورد پروژه‌های جدید به‌صورت آنلاین است. عرضه‌های اولیه ارز مقدار قابل‌توجهی حباب قیمت ایجاد می‌کنند، و مکان‌های بی‌شماری به‌صورت آنلاین وجود دارد که در آن سرمایه‌گذاران برای بحث در مورد فرصت‌های جدید جمع می‌شوند. انجمن‌های آنلاین مانند ردیت، این نوع مکالمات را ارائه می‌دهند. علاوه بر این، سایت هایی اختصاصی وجود دارد که عرضه‌های اولیه ارز را برای سرمایه‌گذاران جمع می‌کند. به‌عنوان‌مثال، سایت‌هایی مانند آی­سی­او واچ لیست، به سرمایه گذاران اجازه می دهد تا نه تنها عرضه اولیه های جدیدی را که ممکن است قبلاً از آن مطلع نباشند کشف کنند، بلکه می توانند پیشنهادهای مختلف را در برابر یکدیگر مقایسه کنند.

 

خطرات و انتقادات فضای عرضه اولیه ارز

اگرچه معاملات عرضه اولیه موفقیت آمیزی ثبت شده است، اما به نظر می رسد عرضه های اولیه در دوره دیجیتال ابزارهای نوآورانه مخرب نیز می توانند باشند،اما بدلیل آنکه برخی از این کمپین ها جعلی هستند، سرمایه گذاران نسبت به برخی از این عرضه های اولیه هشدار می دهند . از آنجا که این عاملان جمع آوری کمک های مالی توسط مقامات مالی مانند کمیسیون بورس و اوراق مالی امریکا کنترل نمی شوند، وجوهی که به سبب اعمال متقلبانه کلاهبرداری اخذ میشود هرگز ممکن نیست بازیابی شوند.

افزایش سریع عرضه اولیه ارز در سال 2017 موجب ایجاد مقرراتی از طریق دولت و بخش غیردولتی  در اوایل سپتامبر 2017 شد ، بانک ملی چین رسماً عرضه اولیه ارز را ممنوع اعلام کرد، و آن را مختل کننده ثبات اقتصادی و اقتصاد عنوان کرد. بانك مركزي اعلام كرد: توكن ها نمي توانند به عنوان ارز در بازار مورد استفاده قرار گيرند و بانك ها نمي توانند خدمات مربوط به عرضه اولیه ارز را ارائه دهند. در نتیجه، هر دو بیت کوین و اتریوم سقوط کردند و این به عنوان علامت شکل گیری مقررات رمز ارز ها تلقی می شود. این ممنوعیت همچنین عرضه های اولیه انجام شده را نیز مجازات می کند. در اوایل سال 2018 ، فیس بوک، توییتر و گوگل همه تبلیغات عرضه اولیه ارز را ممنوع اعلام کردند.
 

برای اطمینان از اینکه هنگام سرمایه‌گذاری در عرضه اولیه ارز از شما کلاهبرداری نشود ، این مراحل را دنبال کنید:

1) اطمینان حاصل کنید که توسعه دهندگان پروژه می توانند اهداف خود را به روشنی تعریف کنند. عرضه اولیه ارزهای موفق معمولاً دارای گزارش شفافیت واضح و قابل درک هستند که دارای اهداف واضح و مختصری است.
اساسی ترین تعریف عرضه اولیه ارز

2) توسعه دهندگان خود را بشناسید. سرمایه‌گذاران باید از شرکت ارائه دهنده عرضه اولیه شفافیت 100٪ را انتظار داشته باشند. این بدان معناست که شما باید بدانید که چه کسی در این پروژه شرکت می کند، برنامه های تجاری آنها چیست، در کجا واقع شده است، زمان بندی پروژه چیست و غیره.

3) به دنبال شرایط و ضوابط قانونی تعیین شده برای عرضه اولیه ارز باشید. از آنجا که تنظیم کننده های خارجی معمولاً بر این فضا نظارت ندارند، به عنوان یک سرمایه گذار بر عهده شماست که اطمینان حاصل کنید که ارز اولیه ای که خریداری می کنید قانونی است.

4) اطمینان حاصل کنید که وجوه عرضه اولیه ارز در یک کیف پول سپرده ذخیره می شوند. این کیف پول است که برای دسترسی به چندین کلید نیاز دارد. این یک محافظت مفید در برابر کلاهبرداری است، به ویژه هنگامی که یک شخص ثالث بی طرف دارنده یکی از کلیدها باشد. هیچ راهی برای تضمین این که وقتی در عرضه اولیه سرمایه گذاری می کنید از کلاهبرداری در امان باشید وجود. این خطری است که شما باید آن را بپذیرید. از طرف دیگر، عرضه های اولیه ارز نیز می توانند پاداش فوق العاده ای را ارائه دهند. نکته اصلی برای سرمایه گذاران، اتخاذ تدابیر احتیاطی لازم برای جلوگیری از تصمیم گیری های غیر منطقی یا بدون آموزش و یادگیری هرچه بیشتر در مورد دنیای عرضه اولیه ارز است تا بتوانید از پتانسیل عالی آن بهره مند شوید.